நாளைக்கு மழை பெய்யும்

அருந்ததி ராயின் எதிர்ப்புக் குரல்

2011-08-24T11:10:00.001-07:00

அன்னா ஹசாரேவுக்கு நாடு முழுவதும் மக்கள் ஆதரவு பெருகி வருவதாக சொல்லப்படுகிறது. எனக்குத் தெரிந்த வரையில் அன்னா ஹசாரேவுக்கு ஆதரவாக சென்னையில் நடக்கும் ‘ஊழல் எதிர்ப்பு’ போராட்டத்தில் மேல்தட்டு வர்க்கத்தினரும் பார்ப்பனர்கள் - இந்துக்கள் என தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்பவர்களும், வட இந்தியர்களுமே அதிகம் தென்படுகிறார்கள் (இவர்கள் தவிர, சில ‘தமிழர்களும்,’ சில ‘சூத்திரர்களும்’ இடம் பெற்றிருக்கிறார்கள் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை). ஆனால், இந்தப் போராட்டம் நாடு முழுவதும் தீ போல பரவி வருவதாக ஊடகங்கள் பரப்பி வருகின்றன. ஊடகத்தில் பணிபுரியும் எனக்கே இது விசித்திரமாகப் படுகிறது. சமூகப் போராளி அருந்ததி ராயின் ‘மக்கள் ஆதரவு’ பற்றிய பேச்சு, இந்த விசித்திரத்திற்கு விடை தருகிறது…

“மக்கள் ஆதரவு… மக்கள் ஆதரவு… என்கிறார்கள். இந்த ‘மக்கள்’ கடந்த 10 ஆண்டுகளாக, ஆயுதப் படைகளுக்கு வழங்கிய சிறப்பு அதிகாரச் சட்டத்தைத் திரும்பப் பெறக் கோரி பட்டினிப் போராட்டம் மேற்கொண்டு வரும் இரோம் ஷர்மிளாவுக்கு ஆதரவளிக்கும் மக்கள் அல்ல. இந்த ‘மக்கள்’ பாஸ்கோ திட்டத்துக்கு எதிராக, கடந்த ஆறு வருடங்களாகப் போராடி வரும் ஜகத்சிங்பூர் மக்களின் போராட்டத்துக்கு ஆதரவு அளிக்கும் மக்கள் அல்ல. இந்த ‘மக்கள்’ கங்கை ஆறு மாசுபட்டு வருகிறது, அதனால் சுரங்கத் தொழிலைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்று கூறி பட்டினிப் போராட்டம் நடத்திச் செத்துப்போன சுவாமி நிகமானந்த்க்கு ஆதரவு அளித்தவர்கள் அல்ல.

இந்த ‘மக்கள்’ நியாம்கிரி மலையில் வேதாந்தா நிறுவனம் நடத்தி வருகிற சுரண்டலுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கும் பழங்குடியினருக்கு ஆதரவு அளிப்பவர்கள் அல்ல. இந்த ‘மக்கள்’ கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்துக்கு எதிராகத் தொடர் உண்ணாவிரதம் இருக்கும் மக்களுடன் நிற்பவர்கள் அல்ல. இந்த ‘மக்கள்’ ஹரியானாவிலும், நொய்டாவிலும் தற்கொலை செய்து சாகும் விவசாயிகளின் நிலையைக் கண்டு மனம் கொதித்தவர்கள் அல்ல. இந்த ‘மக்கள்’ நர்மதா அணையால் இடப்பெயர்வுக்கு உள்ளாகும் ஆதிவாசிகளின் நிலையை உணர்ந்தவர்கள் அல்ல. ஆனால், காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை மக்கள் ஆதரவு பெருகுகிறது என்கிறார்கள். உண்மையில் இது வெறும் நாடகப் பிரச்சாரம்!” - அருந்ததி ராய்

அகத்தகத்தகத்தினிலே

2011-05-10T23:38:00.000-07:00

உன்னைப் பார்க்கும்வரை

மழையின் மைந்தனாய் இருந்தேன்

அருவியின் தோழனானேன்

நதியாய் நடந்தேன் கடல் நோக்கி

அருவியைக் கொளுத்தும்

தீக்குச்சியோடு நீ வந்தாய்

என் கடல் வற்றியது

நீருபூத்த நெருப்பாய்

உன் ஞாபகங்கள் உள்ளுக்குள்

கனலத் தொடங்கின

எனக்கே தெரியாமல்

என் மனத்திரி கிள்ளி

நெருப்பு வைத்தாய்

மழையின் மைந்தன்

தனலில் கரைந்தேன்

தனல் உறங்கச் செல்லும்

ஒரு நாளில்

பருவ மழை வருமென

செய்தி வந்தது

பருவமழை பல கடந்தும்

அருவியைக் கொளுத்தும்

தீக்குச்சியோடு

நீ வருவாய் என தெரியும்

ஒரு குழந்தை உறங்குகிறது

2011-05-09T05:34:00.000-07:00

ஒரு குழந்தை உறங்குகிறது

தேவதைகளே...

அவளுக்கு
வேர்க்காமல் விசிறிவிடுங்கள்

என் பாலைவனத்தில்
பாதம் பதித்து
நந்தவனமாக்கிய பிஞ்சு
விரல்களை நீவி விடுங்கள்

பொம்மைகளோடு கொஞ்சிக்கொஞ்சி
சோர்வடைந்த கை விரல்களில்
வலிக்காமல் சொடுக்கெடுங்கள்

காற்றில் நழுவும் மேலாடையை
விரல்படாமல் சரி செய்யுங்கள்

அவள் புரண்டு படுக்கையில்
கொலுசொலி கேட்டு
உறக்கம் கலையாது
இருக்க உதவுங்கள்

ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்
அவள் நல்ல கனவே காண
நெற்றியில் முத்தமிட்டு
ஆசீர்வதியுங்கள்

என்னைப் போலவே
அவளது எச்சில் வழியும் முத்தத்தை
யாசகம் பெற்று பத்திரப்படுத்துங்கள்

அனுபூதி அடைவீர்கள்

கே.வி.ஆனந்தின் ‘என்னமோ, ஏதோ!’

2011-05-06T04:57:00.000-07:00

இந்த வலைப்பக்கத்தில் சினிமா விமர்சனங்கள் எழுதுவதில்லை என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால், தமிழ் சினிமாவில் கே.வி.ஆனந்த் தூவியிருக்கும் கோ என்கிற விஷ விதை என்னை எழுத வைக்கிறது.

எண்பதாண்டு கால தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் அரசியல் திரைப்படங்கள் என்பவை பெரும்பாலும் அரைவேக்காட்டுத் தனமாகவே எடுக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது. பராசக்தி, தண்ணீர் தண்ணீர், குப்பி போன்ற வெகு சில அரசியல் திரைப்படங்கள் இவற்றில் விதிவிலக்கு.

தமிழ் சினிமாவின் ஆகப்பெரும் ஜாம்பவான்களாக பேசப்பட்ட இயக்குனர்களே இடறி விழும் பள்ளமாக இன்னமும் இருப்பது அரசியல் திரைப்பட முயற்சிகள்தான். அதற்கு வாழும் உதாரணமாக கண்முன் நிற்பவர் மணிரத்னம். மணிரத்னத்தின் ரோஜா தொடங்கி, ராவணன் வரைக்குமான அனைத்து அரசியல் திரைப்படங்களும் அரைவேக்காட்டுத் தனமானவை என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அவருக்கு அடுத்தபடியாக அரசியல் படங்களை குத்தகைக்கு எடுத்திருப்பவர் இயக்குனர் ஷங்கர். தி.மு.கவின் ஊழல்களைப் போல அரசியலை என்னதான் பிரம்மாண்டமாக திரையில் காட்டினாலும், அது இட்லி உப்புமா தவிர வேறில்லை.

இன்னொரு பக்கம், "எனக்கு குஜராத்தைக் காட்டிலும் ஈரோடு பக்கமாகத் தெரிகிறது" என்று திராவிடத்தையும், தேசியத்தையும் தயிர் சாதத்தோடு சேர்த்து, நீண்ட காலமாகப் பிசைந்து வரும் கமல்ஹாசனின் இந்துத்துவா முகம் உன்னைப் போல் ஒருவன் படத்தில் கிழிந்தது.

இப்படிப்பட்ட சூழலில் எங்கூட்டுக்காரனும் கச்சேரிக்குப் போன கதையாக அரசியல் படம் ஒன்றை எடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர் கே.வி.ஆனந்த். ‘ஸ்கூப் நியூஸ்’ மூலம் இருவேறு அரசியல் எதிரிகளை அடுத்தடுத்து பந்தாடும் ‘தின அஞ்சல்’ நாளிதழ், மாற்று அரசியலை முன்வைக்க நினைத்து இளைஞர்கள் ஆட்சியில் அமர்வதற்கு வழிவகுக்கிறது. அந்த இளைஞன் ஆட்சியில் அமர்ந்த பின்பே தெரிகிறது, ஏற்கனவே இருந்த அரசியல் முதலைகளைவிட இவன் மிகப் பெரிய முதலை என்பது. இந்த புதிய அரசியல் முதலைக்கு பக்கபலமாக இருப்பது நக்சல்களாம்!

தமிழகத்தில் நேர்மையாக, துணிச்சலாக தமிழ்ப் பத்திரிகை நடத்தி, போலிகளின் முகத்திரையை கிழிக்கும் வடநாட்டுப் பதிப்பாளரைப் பார்த்து “பிழைக்க வந்தவன்” என்கிறான் வில்லன். இந்தக் காட்சியின் மூலம் பிராந்திய அரசியல் பேசுகிறவர்களை வில்லன்களாகவும், சுயநல அரசியல்வாதிகளாகவும் சித்தரிக்கிறார் இயக்குனர்.

அடுத்தபடியாக மாற்று அரசியலை முன்வைக்க நினைத்து, அரசியலில் கால்பதிக்கும் இளைஞர்களின் பக்கம் திரும்பியிருக்கிறது கே.வி.ஆனந்தின் பார்வை. பத்திரிகையே படிக்காத, தொலைக்காட்சியில் செய்தி பார்க்காத, சமூகப் பிரக்ஞை துளியும் இல்லாத ஒரு தலைமுறையில், அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இப்போதுதான் புதிய சிந்தனைகளுடன் இளைஞர்கள் அரசியலுக்கு வருகிறார்கள். அதற்குள்ளாக அவர்களையும் காயடித்து, அடுத்த தலைமுறையையும் நான்காம்தர அரசியல்வாதிகளிடம் ஒப்படைக்கச் சொல்கிறார் ஸ்ரீமான் கே.வி.ஆனந்த்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, நக்சல்கள் குறித்த கே.வி.ஆனந்தின் பார்வைதான் புல்லரிக்கவைக்கிறது. “ஆர்ப்பாட்டம், உண்ணாவிரதம்னு அரசியல்வாதிங்கதான் டயலாக் வச்சிருக்காங்கன்னா, நீங்க ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், சுரண்டல்னு டயலாக் வச்சிருக்கீங்க” என்று நக்சல்களைப் கே.வி.ஆனந்தின் ஹீரோ புரட்சி வசனம் பேசுகிறான். உலக அளவில் அறிவாளிகள் (Intellectuals) நிறைந்த ஒரு போராட்டக் குழுவாக பேசப்படும் மாவோயிஸ்ட் இயக்கம், தண்டகாரண்யத்தில் அரசால் செய்ய முடியாத சேவைகளை பழங்குடியின மக்களுக்கு வழங்கி வருகிறது. பல்லாண்டுகளாக அரசு உயர் அதிகாரிகளின் காலடி பட்டிராத வனப்பகுதிகளில் பள்ளிக்கூடங்களையும், மருத்துவமனைகளையும் நடத்தி வருகிறார்கள் மாவோயிஸ்ட்கள். ப.சிதம்பரம் போன்ற அரசியல் அயோக்கியர்களின் சுயநலத்திற்காக, வேதாந்தா போன்ற பன்னாட்டு பண முதலைகளுக்கு வனவளமும், பழங்குடியின மக்களின் வாழ்வாதாரமும் தாரைவார்க்கப்படுவதை எதிர்த்துதான் மாவோயிஸ்டுகள் போராடி வருகின்றனர். இதுபோன்ற உண்மைகள் எதுவும் தெரியாமல், கல்லூரி நண்பனை முதலமைச்சராக்க, பொதுக்கூட்ட மேடையில் நக்சல்கள் வெடிகுண்டு வைப்பதாகவும், தங்களது சுயநலத்திற்காக அப்பாவி பொதுமக்களைக் கொல்வதாகவும் சித்தரிக்கிறார் இயக்குனர். சமூக அக்கறை இல்லாமல், வெற்றியும் அதனால் கிடைக்கும் பணமுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டிருக்கும் கே.வி.ஆனந்தின் பார்ப்பனீய முகத்தின் வெளிப்பாடே கோ!

நாஞ்சில் நாட்டு பருவமழை

2011-04-27T01:18:00.000-07:00

நாஞ்சில் நாடனின் எழுத்துக்களை மிகச் சமீபத்தில்தான் படிக்கத் தொடங்கினேன். ஆனந்த் செல்லையா போன்ற நண்பர்களின் முன்னுரையோடு நாஞ்சில் நாடனை அணுகிய போது, அவரது எழுத்துக்களின் ஆழத்தை இன்னும் நெருக்கமாக ரசிக்க முடிந்தது. நாஞ்சில் நாட்டின் பருவ மழையை நான் பார்த்ததில்லை. ஆனால் அதன் வசீகரத்தையும், அதில் நனைந்து மனம் கரையும் அனுபவத்தையும் அவரது எழுத்துக்களின் மூலம் உணர முடிகிறது. ஒரு ஓய்வு நாளில் கும்பகோணம் சென்றபோது அவரது ‘சூடிய பூ சூடற்க’ படித்தேன். அதைப் பற்றி இரவெல்லாம் யோசித்தபடி இருந்தேன். விடிந்தபின்னும் அவரது சொல்லாட்சிகள் மனசைவிட்டு அகலவேயில்லை.

சென்னை திரும்பியபிறகு அவரது ‘பச்சை நாயகி’, ‘எட்டுத் திக்கும் மதயானை’ ஆகிய தலைப்புகளுக்கு, தலா ஒரு கொலாஜ் ஓவியம் வரைய முடிவெடுத்தேன். வரைவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் முற்றிலும் குறைவான பெயிண்ட் பிரஷ் மென்பொருளில் இந்த கொலாஜ் ஓவியங்களை வரைந்திருக்கிறேன். இது நாஞ்சில் நாடனுக்கு நான் செலுத்தும் நன்றி, மரியாதை, வாழ்த்து - இப்படி ஏதாவது ஒன்றாக வைத்துக் கொள்ளலாம்.

எனக்கும் அந்த கண்றாவி (காதல்) வந்தபோது...

2011-03-15T06:23:00.000-07:00

மனப்பாறை இடுக்குகளில்

கூழாங்கற்கள் உருள்கின்றன.

தாண்ட முடியாத,

பாம்புகள் அடர்ந்த

பாழும் கிணறு ஒன்றை

நாங்களும் தாண்டத் துணிந்தோம்.

மார்கழிக் காலையில்

மொண்டு குளிக்க வரும் உனக்காக

கிணற்று நீருக்குள்

ஒளித்து வைக்கிறேன்

என் உள்ளத்து கதகதப்பை.

இது ஒரு இசை நாற்காலி

இந்த நொடி நமக்கே நமக்கு.

ஆதலினால்

அரசு வேலை தேடுவீர்.

அது

வேகமாய் சுற்றும் ரங்கராட்டினத்தின்

இறங்கு விசை பரவசம்.

ரத்தத்தில் கடிதம் எழுதும்

காதல் கதைகளை இப்போது கேட்டால்

திகிலாக இருக்கிறது.

26 வயதினிலேயும்

அலைகள் ஓய்வதில்லை.

தமிழில்

FLAMES போட்டுப் பார்த்தேன்,

நம் இருவர் பெயரிலும்

ஒற்றெழுத்து இல்லை.

லவ்

அண்டு

லவ்

ஒன்லி.

அப்துல் ரஹ்மானின் 'ஆலாபனை'

மு.மேத்தாவின் 'கண்ணீர்ப் பூக்கள்'

வைரமுத்துவின் 'காவி நிறத்தில் ஒரு காதல்'

பா.விஜயின் 'சில்மிஷியே'

தபூ ஷங்கரின் 'வெட்கத்தை கேட்டால் என்ன தருவாய்'

நாலு இட்லி

ஒரு மசால் தோசை

பார்சல்.

தாமரைக் குளம்

உடைந்த வளையல்

தாவணிக் கனவு

கன்னத்து பரு

கவிதை ஓவர் ஓவர்.

காதலிப்பது என்பது

கடன் வாங்குவதைப் போல,

அவ்வளவு கஷ்டமில்லை.

கல்யாணம் செய்து கொள்வது என்பது

அந்தக் கடனை திருப்பிக் கொடுப்பது போல,

அவ்வளவு சுலபமில்லை.

எல்லார் போலவே

வாடகை வீடு

ரேஷன் கடை

மாத கடைசி

மளிகை கடை அக்கௌன்ட் என

'வாழ்ந்து காட்டவே' வந்திருக்கிறேன்.

காதல் கவிதை எழுதுவது

சாராயம் காய்ச்சுவதற்கு ஒப்பானது,

நாட்டுக்கு, வீட்டுக்கு, உயிருக்கு

இரண்டுமே கேடு.

உண்மை

2010-09-01T07:23:00.000-07:00

நாட்டில்
பொய் ஆட்சி செய்யும்போது
உண்மையைச் சொல்வதே
பெரும் புரட்சி!

- யாரோ

முக்கால் பேன்ட்

2010-09-01T07:13:00.000-07:00

த்ரீ போர்த் அணிந்தவளிடம்
இது முக்கால் பேன்ட் என்றான் அவன்.

நீயும் போட்டுக்கோ,
ஸ்டைலா இருக்கும் என்றாள் அவள்.

நான் போட்டால்
நாய் துரத்தும் என்றான் அவன்.

நம் கலாச்சாரத்தைக் காப்பதில்
நாய்களின் பங்கு மகத்தானது!

டெமோகிரேஸி

2010-08-05T07:01:00.000-07:00

போலியும் காலாவதியும்
திருமணம் செய்துகொண்டன
அவற்றுக்கு
'மக்கள் நல அரசு' என்ற
அழகிய குழந்தை பிறந்தது

அழுகைக்குப் பின்பான கணம்

2010-08-03T06:52:00.000-07:00

அம்மாவைப் பிரிந்து
பாட்டியுடன் ஊருக்குப் போகும்
இரண்டு பெண் குழந்தைகள்
பேருந்து நிலையத்தில் அமர்ந்திருந்தன

ஒன்று அழுது கொண்டிருந்தது
மற்றொன்று சம்சா தின்று கொண்டிருந்தது

பேருந்து நிலையத்தில் திரிந்த
அநாதை மாடு ஒன்று குழந்தைகளை
முட்டுவது போல வந்து விலகிச் சென்றது

முதல் குழந்தை அழுகையை நிறுத்தியது
சம்சா குழந்தை அழத் தொடங்கியது

அரசாங்கம்

2010-06-17T11:43:00.001-07:00

திருடாதே
பொய் சொல்லாதே
ஏமாற்றாதே
அதையெல்லாம்
அரசாங்கம் பார்த்துக் கொள்ளும்

- யாரோ

செந்தில்களின் அட்டகாசங்கள்

2010-06-17T11:05:00.000-07:00

எனக்கு எக்கச்சக்கமான நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் கணிசமானோர் 'செந்தில்' என்ற பெயரைக் கொண்டவர்கள். நான் பள்ளியில் படிக்கும்போது மிகக் குறைந்த அளவாக ஆறேழு செந்தில்களை மட்டுமே எனக்கு தெரியும். பிறகு கல்லூரியில் சேர்ந்தபோது 320 பேர் கொண்ட எங்களது வணிகவியல் துறையில் 23 செந்தில்கள் இருந்தார்கள். அவர்களின் பெயருக்குப் பின்னால் குமார், குமரன், நாதன், முருகன் என்று ஏதாவது ஒரு துணைப் பெயர் சும்மா பெயருக்கு ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும். மற்றபடி அவர்கள் அனைவரும் செந்தில்கள் தான்.

ஏற்கனவே பல இன்னல்களுக்கு மத்தியில் வாழ்வை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கும் எனக்கு செந்தில்களால் சில வினோதமான பிரச்னைகள் எழுந்தன. ஒரு செந்திலுக்கு போன் செய்வதாக நினைத்துக் கொண்டு, வேறு ஒரு செந்திலிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பது, பண்டிகைகளின்போது ஒரு சில செந்தில்களுக்கே மீண்டும் மீண்டும் வாழ்த்து எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்புவது என்று பிரச்னைகள் தொடர்ந்தன. என்னைப் போலவே பல செந்தில் நண்பர்களைக் கொண்ட என் நண்பர் ஒருவரிடம் கேட்டபோது, "செந்தில்களின் நம்பர்களை நான் மொபைல்-லில் பதிவு செய்வதில்லை. அவர்களுக்கென தனியாக நோட்டு போட்டு குறிப்புகளோடு எழுதி வைக்கிறேன்" என்றார்.

இப்படியாக எனக்கு மட்டுமல்ல, சில செந்தில்கள் சக செந்தில்மார்களுக்கே உபத்திரவம் கொடுத்தார்கள். நான் பள்ளியில் படிக்கும்போது, எங்களுடன் படித்த திம்மகுடி செந்திலின் தந்தை விபத்தில் இறந்துவிட்டார். தகவல் சொல்ல வந்த நபரை பள்ளி நிர்வாகம் வளாகத்திற்குள் அனுமதிக்கவில்லை. அவரிடமிருந்து தகவலைக் கேட்டு வகுப்பறையில் சொல்ல வந்த பியூன், திம்மகுடி செந்திலுக்கு பதிலாக மாடாகுடி செந்திலிடம் தகவலை சொல்லி விட்டார். மாடாகுடி செந்தில் அழுதபடி வீட்டிற்கு செல்ல, தந்தை இறந்த செய்தி அறியாத திம்மகுடி செந்தில் எங்களுடன் விளையாடிவிட்டு மாலையில்தான் வீட்டிற்கு சென்றான். பிறகு கல்லூரியில் படிக்கும்போது நன்றாக படிக்கும் T. செந்தில் குமாருக்கு தரப்பட்ட பரிசுத் தொகையை சரியான மக்கு பிளாஸ்திரியான D. செந்தில் குமார் ஆள்மாறாட்டம் செய்து வாங்கிச் சென்றுவிட்டான்.

இதுபோன்ற அடையாளக் குழப்பத்தை தவிர்ப்பதற்காக பள்ளியில் படிக்கும்போது செந்தில்களுக்கு ஆண்டி, மாங்கா, சாக்கு போன்ற பட்டைப் பெயர்களை வைத்து கூப்பிட ஆரம்பித்தோம். இதனால் ஓரளவிற்கு பிரச்னை தீர்ந்தது. பிறகு இந்தப் பட்டைப் பெயர் பழக்கம் கல்லூரியிலும் தொடர்ந்தது.

இது போன்ற அடையாளக் குழப்பங்களும், ஆள்மாறாட்டங்களும் செந்தில்களுக்கு மட்டும் வாய்ப்பதில்லை. சரவணன், கணேஷ், கார்த்திகேயன் போன்ற பெயர்களை கொண்டவர்களுக்கும் இருந்தன. ஆனால் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் செந்தில்களின் கொடியே கோட்டையில் உயரப் பறந்தது. (இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் கூட இந்தியாவில் வாழும் செந்தில்களை கணக்கெடுத்து அவர்கள் அதிகமாக வாழும் தொகுதிகளை அவர்களுக்கான தனித் தொகுதிகளாக அறிவிக்கலாம்).

இந்தப் பிரச்னைகள் எல்லாம் இப்போது பள்ளியில் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு இருக்காது என்றே நினைக்கிறேன். இப்போதுள்ள பெற்றோர்கள் யதீஸ், நிதீஷ், ஸ்ரீ சரண் என்று வடசொற் கிளவியில் பெயர் சூட்டி மகிழ்கிறார்கள். உலகமயமாக்களுக்குப் பிறகு நடிகர், நடிகைகளின் பெயர்களை வைப்பதும் குறைந்து விட்டது. எனக்குத் தெரிந்த வகையில் கும்பகோணத்தை அடுத்த திருவலஞ்சுழியில் காவிரிக் கரையோரம் வாழும் குறவர் இன மக்கள் மட்டும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு அஜித், விஜய், சிம்பு, சிம்ரன், ஜோதிகா என பெயர் சூட்டுகிறார்கள். கிரிக்கெட் ரசிகர்களான ஒரு சில தமிழகப் பெற்றோர்கள் டெண்டுல்கர், கங்குலி போன்றவை சாதிகளின் பெயர் என்பதைகூட அறியாமல் தங்களின் குழந்தைகளுக்கு சூட்டுவதாக கேள்விப்பட்டேன்.

அத்துடன், பாட்டனாரின் பெயரை குழந்தைகளுக்கு சூட்டும் பழக்கம் தமிழ் சமூகத்தில் அறவே ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டது. மற்ற எல்லா கொள்கைகளையும் காற்றில் பறக்க விட்டுவிட்ட திராவிட இயக்க தலைவர்கள் சிலர், பாட்டனாரின் பெயரை மட்டும் குழந்தைகளுக்கு வைத்திருப்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். முத்துவேலரின் மகனான மு.கருணாதி, தனது மூத்த மகனுக்கு முத்து என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார். வையாபுரியின் மகனான் வைகோ, தனது மகனுக்கு துரை வையாபுரி என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்.

பெரியார் பற்றிய ஒரு பழைய தகவல் நினைவுக்கு வருகிறது. ஒருமுறை இரண்டு குழந்தைகளை பெரியாரிடம் கொடுத்து பெயர் வைக்கச் சொல்லி இருக்கிறார்கள். பெரியார் ஒரு குழந்தைக்கு மாஸ்கோ என்றும், இன்னொரு குழந்தைக்கு பெர்லின் என்றும் பெயர் வைத்துவிட்டாராம். "என்ன இப்படி வச்சுட்டிங்களே?" என்று கேட்டதற்கு, "நீங்க மட்டும் சிதம்பரம், பழனி, திருப்பதின்னு பெயர் வைக்கலாம்... நான் மாஸ்கோ, பெர்லின்னு வைக்க கூடாதா?" என்று கேட்டாராம். சாதி, மதம், மொழி, இனம் என்று எல்லா மட்டங்களிலும் வன்முறைகளும், பயங்கரவாதமும் பெருகி வரும் நிலையில், எவ்வித அடையாளத்தையும் தராத பெயர்களை குழந்தைகளுக்கு வைப்பதே எதிர்கால சந்ததிக்கு நல்லது என்று தோன்றுகிறது.

என் மனைவி மட்டும் ஒப்புக்கொண்டால் என் மகனுக்கு 'லக்கி லூக்' என்றும், என் மகளுக்கு 'லவ்லி லூக்' என்றும் பெயர் வைக்க நினைத்திருக்கிறேன்.

மீண்டும் வருகிறேன்

2010-06-17T10:48:00.000-07:00

ஏறத்தாழ ஓராண்டுக்குப் பிறகு மீண்டும் இந்தப் பக்கத்தில் எழுத வருகிறேன். ஏற்கனவே தமிழகத்தில் ஏகப்பட்ட பேர் எழுதிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், நான்வேறு குட்டையைக் குழப்ப வேண்டுமா என்கிற உரத்த சிந்தனையாலும், சோம்பேறித்தனத்தாலும் தொடர்ந்து எழுதாமல் இருந்தேன். விதி யாரை விட்டது? ஜெய் கணேஷ், வெற்றி, ஆனந்த் என நண்பர்களின் தூண்டுதலால் மீண்டும் எழுத வந்துவிட்டேன்.

நாளை மற்றொரு நாளே. நான் எழுதுவதால் தமிழ்நாட்டில் பெரிதாக எதுவும் நடந்துவிடப் போவதில்லை என்பது எனக்கும் தெரியும். இருந்தாலும் இந்த சுயஇன்பம் எனக்கும் கொஞ்சம் பிடித்திருக்கிறது. முன்பு எழுதிய 'செந்தில்களின் அட்டகாசங்கள்' என்ற பதிவு நண்பர்களின் பாராட்டுகளைப் பெற்றது. அதை மீண்டும் பதிவு செய்கிறேன். அதேநேரம் நடிகை கேட் வின்ஸ்லெட் பற்றிய 'மேக்-அப் இல்லா அழகி' என்ற பதிவு விமர்சனதிற்குள்ளானது. இப்போது அதைப் படித்தால் எனக்கே அபத்தமாக இருக்கிறது. எனவே அதை தவிர்க்கிறேன்.

தாழ்வு மனப்பான்மையால் எனக்குள் நானே செத்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில் போப்புவின் 'நாளைக்கு மழை பெய்யும்' என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பு எனக்கு நம்பிக்கை அளித்தது. தாழ்வு மனப்பான்மையில் இருந்து இப்போது ஓரளவிற்கு மீண்டுவிட்ட நிலையில் போப்புவை நன்றியுடன் நினைவு கூர்வதோடு, இந்தப் பக்கத்திற்கு 'நாளைக்கு மழை பெய்யும்' என்று பெயர் வைத்துள்ளேன். ஆரண்யம் என்ற பெயர் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது என்பது தவிர வேறு காரணமில்லை.